هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من هر چه  دل  واله  کند  آن  پرتو دلدار من
خاک را وخاکیان رااین همه جوشش زچیست ریخت بروی زمین یک جرعه ازخمارمن
هر که را افسرده دیدی عاشق کار خود است منگر اندر کار خویش و بنگر اندر کارمن
در بهاران گشت ظاهر  جمله  اسرار  زمین چون  بهار من  بیاید  بر دمد  اسرار  من
چون به گلزار زمین خار زمین  پوشیده  شد خارخار من نماند  چون  دمد  گلزار  من
هر کی بیمار خزان شد شربتی خورد از بهار چون  بهار  من  بخندد برجهد  بیمار  من
چیست  این  باد  خزانی  آن  دم   انکار  تو

چیست  آن  باد  بهاری  آن دم  اقرار من

 

حضرت مولانا